AŞK GÜNEŞE BENZER..

Aşk güneşe benzemektir.

Uslanmış satırların içine vurduğu gecede, bir gökyüzü masallarının başladığı yerdeyim.İnanır mısın bilmem ; ama ben şu yüreğime benzeyeni hiç görmedim.Bu yüzden aşkı güneşe benzettim.Dilde dudakta yürekte ne varsa bir kalbe sığdıramadım.Duyguların ülkesinde nice şehirler gördüm , kimisi virane kimisi yıkıktı. Dedimki ,  yüreği zorda olan kolay sevmez ama yanılmışım yüreği zora alışmış olan sevemez; Mutlu olmak için aza yetinen gönül gerekmiş.”Varlığını yokluğuna sayacak ‘ seni en derin kıyıda bekleyecek ,senden öte sen bilmeyecek” gibi sözler bu masalın hayalleriymiş.

Ey güneşe benzemek derdinde olan! Yanmak ve tutuşmak istersen ilk kendi içini yak . Gaye talip olmaksa dizlerini aşkın minderine koy; aç avuçlarını sevdadan bir gül büyüt göğsünde. Gölgene kim düşerse, senden çekip gidene dek sadık kal.Bilki  suyun üzerinde  dahi hep o güneşin gölgesi kalır.O seni beklerken fecrin yırtılışında yüzüne vurduğun aşkı anlatır.Ama sen, onun kainatını vecd için değilsin.Kendi dilinde lisanında bir nazarsın.     Er yada geç fani ömründen geçip gideceksin.Bunu anlamalı ve yüreğine anlatmalısın…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir