Benide kendinide Hiç ettin..

Gönlümün sakladığı umudu , yüreğimin huzuru bildim. Düşerken en yüksek tepelerden diz yarasını yüreğime değişmedim.Ne var ki bir gül gibi incindim Ne var ki içimde ezildim Kimseye bir şey söylemedim. Ay gibi karanlık gecelerde ışığım dın sakınmadım.Dil dedim söz ettim, yol dedim yar ettim, aşk dedim her zerreme nakkaş gibi işledim. Can suyuma hiç ihanet bulaştırmadım. Sevdimse sevdiğimi söyledim , yüreğimden hiç korkmadım sevdanın her çilesine katlandım.

Neden biliyor musun ?

Çıktığım yolu incitmek istemedim, Düştüğüm yeri ürkütmek istemedim , gönlümü bir hiç edip de ölmek istemedim. Avazım çıkarken gecenin ahında asla davamdan dönmedim. Yalın ayak ateşlerde yürüdüm , olmaz dediklerim olurken hep sessizliği sarıldım. Sancılarım büyürken içimde , en ağırını ruhumda sızıyla yaşadım..

Sen bana ne yaptın biliyor musun ?

Aşka olan inancımı elimden aldın, yokluğun uçurumlarına ellerinle itekledin, öteler denim dedim yüreğimi kasıp kavurdun hiç ettin.

Ölüm ayrılık değildi, ayrılık ölümden öncede değildi.Sen öne aldın kendini beni hiç ettin…

Benide kendinide Hiç ettin..” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir