Dön artık Aşkın Müjdecisi..

Dönmenin zamanı gelme dimi dersin.  Aşk’ı kirletenlere  çamura bulayanlara inat dön..

Sana ait  tüm sözlerim şiirlerim yazılarım, Ey Aşk’ın müjdecisi..

Her  sözümde sen cümlemde sen,  nefes almak istediğim bile sen. Sahi sen kimsin onu bile bilmiyorum.

Gerçi seni severken kim olduğun için  yada kim olabileceğin için değil sadece  ve sadece yüreğine meftun olarak sevdim seni..

Sana  Seslenecem,

Senin kim olduğunu hiç bilmeden.,

Bilmek istemeden..

Şiirde gecen mısradaki gibi,  Yıllar geçti belkide bir çok yıllar geçecek, ama ilk günkü gibi seviyorum seni..

Senden  kalan hatıralara sarılıp umutlanacağım…

Issız bir köşede bir yetim, öksüz  gibi…  Aşıklar diyarında sessizce kıvrılıp uyuyacağım seni özleyerek.

Ben diye bir şey kalmadı, benden..

Yine sana sesleniyorum..

Bana hediye ettiğin, Mavi Ölüm şiiriyle..

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir