Elif yüreğine Vav gibi eğilmeye razıyım gel…..

Adı yoktu henüz koyulmamıştı sessiz iniltiler içinde yüreğim zor diye feryat ediyordu.

Bilmiyordu etrafındaydım adım adım ona yaklaşıyordum sanki yıllardır tanıyormuş gibi..!!!

Dokunuyordum satırlarımla sadırlarına,

hüzün akşamıydı, olmazlara adını yazsa da oluyordu istemedikleri bende onlardan biriydim sadece içinde her şey tanıdıktı geceler üzerinden ağıt lanmış payidar edilmiş acılar yokluğa sürülmüş eller deli divane olmuş saatler ama her şey kendi içindeydi..

Aklı ve yüreği araftaydı.

Geçmişin hatıralarında kaybolmuş soğuk rüzgarlara karşı üşüyordu, ama.!

Bir gün kader getirdi beni sana.

Ben güneşim içini ısıtırım yüreğine dokunur seni sende yakarım.

Eğer ki bedense aradığın o çürür Aşksa ŞEMS yanı başında güller bülbüller içinde solmadan gel…

Yüreğine huzur istiryosan dokun korkma! Elif yüreğine vav gibi eğilmeye razıyım gel…..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir