Ey Can…

   Ey can;  Yüzünü döndüğüne yüreğini de dön, kendince bahaneler bul kimseye söz etme. 
Lakin taş sulama değeri olmayana değer biçme.
Kendini helak edip gurur zannetme yaptıklarını, herkesi ait olduğu yere bırak ve asla öfkene yenilip kimseye hiddetlenme.
   Ey can;  Dilin cürmü büyüktür üzerine basıp  geçeni baki sanma, gizli iş tutanı , aldanıp hayale dalanı kendi haline bırak. Sükut büyük bir hazinedir. 
İçinde Çok şey taşır. 
Gün gelir seni sen eder, 
Kimsesizliğin korkularını birer birer içinden alır.
    Ey can; yolunu kaybetmiş birisi görürsen yol göster hal göster ama yoluna gitme eğrisiyle doğrusuyla bırak hayat öğretsin acıyı,  tatlıyı Ola ki vefa bilmez , hâl bilmez hale gelirse böylesine kader yerini öğretir ama sakın ha bir şey söyleme kınayan kınadığını yaşamadan ölmez.
    Ey can ; dokunma dala kırılır. İncitme baharı yaprak döker. Ölüm dediğin bir nakkaş , işler ruhuna çaresizliği sabret ebediyete pek az kaldı.
Ey sine, kaç kara gece varsa bil ki o kadar sabah var.! Üşüyen yanıma söyle, güneş doğacak ve yeniden içimizde büyüyecek ansızın çıkıp gelen umutlarımız.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir