Ey Dertli Kişi..

Cennet köşkünden cennet sarayından anısızın çıplak bir halde dünyaya düştün.

Bu düştüğün yer sevilecek bir yer, bir bayram yeri Ana vatanın olamaz.!

Bu  yurt imtihan  yurdu..

Sen bu dünyanın çirkinliğini kötülüğünü gördün.  Bu dünya kendini güzel göstermeye çalışan cadıya benzer.
Sen onun yüzündeki makyaja bakma takma saçların aldanma o süsüne püsüne takılarına kanma.!

Ey dertli kişi  elini yüzünü bu dünyadan yıka.

Aheste gibi duran, Cadıdan uzaklaş onun sevgisini gönlünden de düşüncelerinden kazı at.
Dünyada mutluluk ararsan. gönül verirsen bahtsız kalırsın.

Dünyada yaşama sevdiklerinle peşine düşersen yazık edersin.!
Sevgiliye sevgilinin derdi ile yakar  seni bu dünyanın acayip işleriyle oynatıp durmasın. Feryat et seni kurtarsın
sayılı olarak verilmiş nefesi boş sözlerle tüketme…
“Onlar ki her daim ayaktayken yürürken yanlarını yatarlarken Allah!ı zikrederler “
Gönül sahibi isen. gönlünü ver dertli ol.!
Gönülsüz hale gel aklın varsa terk et deli ol.!
Sonunda gayp alemi gelir yetişir seni şu dünya aleminden çıkarıp kurtarır..
Bu yolda yürümen için ayaklarını düşünmeyeceksin , ayaklarını seviyorsan bu yola düşme, çünkü bu yol dertlilerin kanları ile bulanmıştır..

Ey Dertli Kişi..” üzerine 2 yorum

  1. Üstadın dediği gibi dünyayı sandal olarak görüp bu yüzden obur tarafa geçmeli. O sandalı yani (Dünyayı ) ev sanıp geçmek yerine kalıcı mekan olarak gorursek iste o zaman vay halimize allah cc geç olmadan uyaranlardan eylesin cumlemizi amin
    .

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir