Ey sehri gülistan

Ey şehri gülistan ; bir bende aşikar bu süreti nazar, içime düştü tohumların filizlenemiyor , can halim derdest oldu şu gülizar sinen , tenine dokunduğumdan gayri başka bir ‘ten bilmez oldu.Sukut sesimi duydun figanim cihanı uyutmaz. Gönül bitap düştü cün ah eder cün keder , aşkın illerinde sahralara düştü canım umudum iki cani bir etmek , visalden gözümde yaşlar kurudu , kitlendi dilim ,düğümler atıldı ruhuma , çekiliyor sinemde bir can günüm zehir gecem zehir parçalanıyor her zerrem , aç yeniden bağrımda su ol duş artık yangınlarıma…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir