Ey gönlünde huzur bulduğum.!!

Ey gönlünde huzur bulduğum.!!
Bir yabancıydın benim için ilk zamanlar.
Gözleri yabancı, bakışları yabancı, yüreği yabancı.
Hüznü bir anda söküp attın içimden, ne yıllar gerekti, ne aylar, ne haftalar..
Tarifsiz bir huzur buldum masum tebessümlerinde..
Belkide ilk defa korkmuyordum yarınlardan.
Ve gülümseyerek uyanıyorum sabahlara..
Yarınlar bizim.!!
Mutluluk kaderimiz.!! diyişindeki tebessümle uyanıyorum her yeni güne artık.
Ne süslü sözlerin vardı. Nede şaiirleri kıskandıracak hitabetin.!
Sadece beyaz rengini kıskandıracak temiz bir sevgin vardı, Yüreğindeki büyütüp yeşerttiğin.
Kendimi senin içindeki benden kıskandıran ilk sen oldun.!
Ey gönlünde huzur bulduğum.!
Aşk’a olan inancım bitmiş! sevgi aldatmacadan ibaret, dediğim; anda sil baştan tüm karamsarlığımı silen.
Saklanırken bir köşede, alıp kendine çeken..
Hüzün düşmesin yüzüne diyip.
Dünler geçti uyan, gam, keder,hüzün dünde kaldı, yeisten dürttüp uyandırandın..
Gönlünde huzur bulduğum.!!

SEN …

Ey gönlünde huzur bulduğum.!!” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir