El içinde kuş

Gönül Kuşu

Koskoca hayatlar içinde yalnızlıklar rıhtımın dayız, ruhunu kaybetmiş meralar görmüş gönüller . Kanadı kırık kulların sevdalarına büzülmüş güller.

Hep yar açar yaraları kabuklarını çıksa onuda kopartır işte o zaman başlar acılar dokunur derinden derine için için işler göğsüne uzaklaşırsın kaçarsın bir yerlere kaçtığın bir yerde yoktur aslında kendi hicretinde kendini kaybedersin sonra bir gönül kuşu gelir pencerene.

Doğan güneşin alasıyla düşer umutlarına sarılır bırakmak istemezsin dayanamaz bir kafese sığdırmak istersin aşını aşkını sen vermek istersin, ellerinden tutmak gözlerine bakmak saçlarını okşamak kadar bir çok şey yüreğine oturuverir. Günler haftalar derken yıllar ilerler onunla hiç gideceğini düşünmez olursun sonra bir sabah yeli eser aniden üşütür hasta olur ağladığını görürsün feryadını kendi içinde hissedersin. Onun canıyla sende canını acıtırsın ve sonrada yanarsın .

O iyileşene kadar  ve aşk başlar o mahzende  o sustuğunda sende susar ağladığında sende ağlarsın. Yatağında döndüğün yanın olur. Sesini duymasan aklın gider yerinden ve sonunda gönül kuşu seni senden alır benlik sedaları kalkar yerine.

İlk biz olursunuz sonra bizlikte biter aynı bahçede bir sevda  misali diken ve gül olursunuz…

Gönül Kuşu” üzerine 5 yorum

  1. ” Kapı açılır sen yeter ki vurmayı bil,
    Ne zaman açılır bilemem, Sen yeter ki o kapıda durmayı bil..”

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir