Gülüşüm

Kalabalıkta kaybolmak ne kadar da basit ti… Ben , diğer benlerin içinde kayboluyordum.Zamanın içinde hapsolmuyor, koşabiliyordum.Akşam yüzünü göstermeye başladığı, güneşin görevini ifa etmenin huzuru ile , gülüşü gündüze veda ediyor resmen…

Ah sesi çıkıyor yüreğimden ..

Yine bir ben …

 

saklı bahçemin , gülüşü 🙂

arkadaş sevgi olunca sözler boğazda düğümleniyor , kelimeler ne kadar da heycanlı çıkıyor ,sanki dile gelirken hep eksik anlamlaşıyor.. Virgülün hep süregeldiği sonsuzluk 🙂

Gülüşüm” üzerine bir yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir