hasret…

Ve o an geliverir ; saklı kalmışlıklar içinde bir ses duyulur tebessüme dönüşür yüzün…

Hayat olur sevmek,konuşan kalbinin sesinin ilk harfi…kimisi özlem der kimisi de hasret..

Sevmenin tam tanımı yapılamadığı gibi hasret de , kalpten çıkarken başka çıkar..

 

Bazen bir merhabaya hasret kalmışızdır,bazende sevilmeye bazende sevdiğimizde nefes almaya hasret kalmışızdır…Söyleyecek kelimelerin,kalpten çıkıp dilde sakinleşmesidir hasret…

Ah der,derinlerden çıkar gökyüzünün maviliği yerini gün gelir siyahlığa bürür..

Sevmeyi başaramadığım gibi hasretinde adını yaşayamadım…

İçimde gizli bir hasret yatar.. Sevmeye bile hasret kalmışken,sessizlikte çığlık kopar dünyamda…

 

Ve o an gelir kapımızı çalar..yaşarız hasretliklerimizi ve lal olur dilim, yerini kalbimin gölgesi gözlerime bırakır ve ÖMRÜM hoş geldin derim….

 

hasret…” üzerine 2 yorum

  1. Prangasi vurulmuş kalbe esir bir sizidir hasret.Usta kalemine sağlık yürekten dokumuşsun MasaAllah

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir