HİÇ.!

Kırılan kalbim kadar dökülen umutlarım oldu.

Yüzüme sürdüğüm yüzün eski bir hicretin masalıymış meğer.!!

Kimsesizliğime kimse aradığım zamanlar Şems adıyla çürütmüştüm adını.

Ne kor ateş ki senide beni de yakmış..

Kimsin ki sen ?

Ağladığım gözyaşımı; kırılmış kalbim mi ?

Uykusuz sabahımı söyle sen kimsin ?

Bilmezsin sen ben söyleyeyim.!!

Hiç sin sen hiç koskoca bir HİÇ…

Ağlasam duymazsın delirsem görmezsin.

Sussam bilmezsin yüreğimde ki yaraları,

Kanasa gelmezsin işte sen bu yüzden bir

Hiçsin…

 

 

 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir