HÜZÜN DURAĞI..

Hüzün durağında bir yolcu var bekliyor orada  belliki içi acımış gelsede umutlar dokunsa diyor kendi içinde

yüzünde kırışıklar yüreğinde sığıntı olmuş kederler saklıyor,

yüreğimi yüreğine versem, umudu ben olurmuyum ki bilmiyorum hiç sadece sessizliğindeki feryadı duyuyor gönül

merhamet duvarıma çarptıkça çarpıyor acıları…

Kim üşüttü ki acaba ? kime küstü bu kadar hiç kara bir gönül görmemiştim böylesi derinlere düşmüş kendi içinde

susmuş bir gönül……

Dilimdeki duaları ona söyledim duymadı ama ben onunla konuştum içimdekileri belkide beni bekliyordu orada

çıkıp gitsemmiki  yanına hoşgeldin dermi acaba..

onca gam içerisinde yok yok gitmeliyim bu kez

Selam sana ey hüzün yolcusu ben geldim susmuş yüreğine  cefa diline dua ömrüne sefa olarak geldim..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir