Karanlık Kabus

Bir gün adına saklanır ağıtlar,  çok sevdiğim yar öldü der.

Elveda.! bile diyemeden çoktan gitmiş olursun, anılar sarar ruhunu çalınmış saatlere yazılır hıçkırıklar…

Her şeyde senin güzel yüzünü ve sözünü görür döker gözlerinden yaşları ,

Bu bir hicrettir can yurdunda sahralar gezdirir.

Sen bilesin ki fakir ve sahipsiz değilsin, ardında senin için sol yanı yıkık olsa da yar var.

Başından dökülen kaynar sular bir zamanın karanlık kabusları ama! üzülme oda geçer.

Kimseye ait değilsin, kimsede sen değil onun yanından başka…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir