Seni özlüyorum yine..

Seni özlüyorum yine.. Anlamsız bir şekilde. Neden ? bilmiyorum ama, unutamıyorum seni..
Başımı bir omuza koyamadım senden sonra ağlayamadım kimsenin dizinde.. Uyuyamadım da güneşin batıp kararan gökyüzünde adı gece olan saatlerde. Saçlarıma merhametle doku nanda olmadı sen gibi..
Yalnızım yine yapayalnız kalabalıklar içinde.. Seninleyken kafesteki kuş gibiydim. zindandaki mahkum sanırdım kendimi..
Şimdi ise hürüm ama hürriyetim zindanım oldu sanki.
Seni seviyorum.. Kendime bile demeye korkuyorum bazen ama seviyorum. Sana öfke ile dolu içim ama bir Anne gibi merhametli ve bağışlayıcı kalbim.
Ne kusur görüyor nede hata..
Aşk dedikleri bu olsa gerek. Seni özlüyorum. yüreğimde acı var acıyor işte..!! Seviyorum seni duymasan da sabahın bu saatinde yine duymayacak olmana rağmen sana yazıyorum işte. Garip demi aptallık belkide ama işte buyum bende..
Sevginde saklanmış küçük bir çocuk.
Ağlasam gözyaşımız silecek kimsem yok. gülsem de gülüşüme eşlik edecek..!!! artık gülmüyorum da gerçi senden sonra, sen varken ağladığım gibi. Sen varken ağlardım gömleğine damlardı gözyaşlarım.. Dayanamaz hemen sustururdun.. hala ellerinin sıcaklığı ellerimde..
öyle özledim ki seni… bana kızmalarını bile özledim..
Kimsesiz kaldım senden sonra yetim öksüz Garip gibi..

Seni özlüyorum yine..” üzerine bir yorum

  1. Sevgi dil kiyisina getirdigin cumleler degildir ask minberine otutturdugun yaninda yakininda oldugun kimsedir.Zira her söz aslini arar buldugu vakit kaybedene eyvahlar olsun..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir