Leyli sözü soyler Hamuş..

Bir yolculukta baslamıştı tüm sözler ilk kez o zaman üşümüştü yüreğim; ağladığım gözyaşlarını dökmüştüm başımı yasladığım pencerelere; Karanlıktı yada karanlıktaydım

Kimsesiz bir yetim gibi çaresizdim …

Hamdım pişmeye ve yanmaya koşuyordum.

Tüm gayretim sessizliğimin önünde seyrediyordu.Durmak bilmiyordum arıyordum ama aradığım neydi onuda bilmiyordum..

Çocukluktu belkide içimde yasayan yüreğime acı oturduğunda afallıyor. Yalnızlık iniltileriyle boğuluyordum ne feryat ediyordu içim ne çok vuruyordu ayaklarını yere dur diyordum Allah c.c aşkına dur benden ne istiyorsun  ama durmak bilmiyordu..

Taki bir gönül çıkıp da hamuş diyene kadar yaralı bir ceylan gibiydi gözlerinden boncuk boncuk damlalar düşüyordu kendi içrem-le konuştum dedim ki aradığın sır kirik kalplerde saklıdır. Teselli ile baslayan cümlelerim sardı ruhunu her gün bir kez daha yaklaştım yanına ama söyleyemedik birbirimize  biz sustukça kader konuştu hamuş……..­

Leyli sözü söyler hamuş ya sevgiliden söz et yada sus….


 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir