Mâ-hasal..

Bir avuç gözyaşı anlatır acının tarifsiz hallerini, bazen bir baba bazen anne bazende yar olur çekip giden.

İlk alışmak istemezsin, susar bir köşeye çekilip yüreğine her darlık geldiğinde bir iç çekersin sende çekip gitmek istersin bu diyarlardan..

Aklın başka yüreğin başka konuşur, sonra hatıralar anılar canlanır gözlerinde.

İçinin kıyameti o zaman kopar.

Küçük bir bez parçasında dahi kokusunu ararsın, yaraya merhem zannedersin.

Yüreğinin cenazesi kaldırılmış tabutlara dalar gözlerin.

Her seyre dalışında iç alemine daha çok yakarsın canını, hiç bir söz ifade edemez yaşadıklarını ve acıya alışılırken inşirah beklersin bi yerlerden.!!

Gönül aleminin mimari o vakit gelir tekrardan inşa eder, yıkılan viraneleri harabat ehli kadar naif hale düşersin.   Coşkun sular gibi yeniden çağlarsın seni senden alan sevdiklerinin yaşını yaşasan da vuslatı müjdeler yüreğine…  Mâ-hasal  olan olur.

Aşk okur ruhuna ve sen  dile gelmesen de yüreğinle seversin…

 

 

 

 

 

Mâ-hasal..” üzerine 2 yorum

  1. gonlune saglik sems… icindeki mahser kaynamis yine donmus söze…..bilirim gidenler ağir gelir öze….kaderdir bu yazgidir her gelen çekip gidecek….kimi vakitli kimi acele edecek…..yerini bir hüzun kaplar bir koca sessizlik….bugun bitti sensiz sevdiğim yarinlar hep belirsizlik…ne diyorumki ben beni duyan kim..aşkim zayi oldu hukumsuzdur…..yaz bunu eyy hakim….
    ))))

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir