Musalla taşı

Boş vermişliğin  adı olurmu tarifsiz , herkes kıyısından köşesinden geçiyor hayatın umduklarıyla  buldukları arasında savruluyor.

Gerçek hayat değil  bu mecaz , her şey var yada yok gibi , gülen ağlıyor ,konuşan susuyor, öldüm diyen içinde diriliyor ama yinede yaşayıp gidiyor.

Kimi yüreğinde saklıyor içinde biriktirdiklerini , kimi sığdıramıyor yüreğindekileri bir yerlere feryat ediyor. Ah şu hayat dedikleri nedir ki , iki metre kefen musalla taşında bizi bekliyor..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir