Öldüğüm gün gel olurmu…

Toprak saçılmış üstüme bir tabut ,birde sela ölüyorum işde.

Bu muydu muradın kefensiz gömebilmek miydi derdin ne yaptım sana sevmekten başka, içimi yaktın , yüreğimi hâra  attin sonra yetmedi göğsüme hancerini sapladın.

Eller kadar kırıyor muydum incitiyor muydum seni , açan güllerini mi soldurdum söyle nedir ayrılığa düşüren dert , ben bulamıyorum yoksa sevgimden mi şüphe ettin.

Muradın tam olsun gör halimi göğümdeki ayı kararttın , yıldızlarımı düşürdün,  ben bir güneştim bağrında söndüm. Gözüme yaş düşürdün kalbime keder, içimi dağladın incittin incittin incittin.

Bundan gayri Ne titreyen lambada ışığım ol , nede göğsüme düşecek huzur , yolunda yükünde  dikenim olsun…

 

Ey gönül taş bağla içine, bu diyarda sana nasip yok. Cıg düşmüş başına bahar gelmez. Bu gün ölüm vakti acıyı bilesin ruhun , gör şu dünyanın  artık halini çok sevince öldürüyorlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir