Ölüm tefekkürü

Kişinin kıyameti olunca kopar her türlü yaşam kaidelerinin nihayetsiz sonucu ölümdür.

Bir şeylerin idrakına varmak onu ziyade  yaşamakla olur.

Ölümünü bekleyen bir hasta olduğunuzu düşünün.!! Yaşayacağınız travmalar oldukça çoktur.

Günahlarınız yarıda kalmış işleriniz yada yapmak istedikleriniz hepsi an an hafızanıza dökülür.

Bütün bu temeşe-a isnat edilen gafletin ortadan kalkmayarak firavunla şan nefsin alametidir.

Yolun dikeni kadar halbuki gülleri varır.

Bakan gözler perdelenmişse dilin lallığıda zuhur eder.

Böbürlenmek geçmişinden nasihat almamak tevazu bağını kopartır.

Ölüm tefekkürü kisiyi inceltir naif bir hale getirir.

Kendini unutan insana hatırlatır.

Kişinin kendini bırakması kalbinin selamete ermemiş olmasındandır.

Zira Mümine yeise asla yaklaşmamalıdır.

Hastanın afiyeti sabır ve şükürdür bunu ifa etmek ise kulluk hakkıdır..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir