SÖYLEYEMİYORUM.

Ben Ay kesiği yüreğinde nefessiz kalıyorum , içime her vurduğunda üşüyor sonra  titriyorum. Bu ne hengame ruhumda nasıl bir ateş  bu, bağrımı kavuruyor. Çilesi bitmez bu aşkın yarı yara olmuş sızılar içindeyim. Söyleyemiyorum dudağımda mühürlenenleri , yok oluyorum her defasında. Benim gönlümü yakma, içimi acıtma , beni çıkmaz sokaklara bırakma, demeye dahi gücüm yetmiyor. Yüreğimdeki kıyameti okuduğun satırlarımda görme gel dokun ellerinle göğsüme hisset nasıl yanarmış mum kendi ateşinde gör. Sonra söyle bana bu deli hazin gönül sensizliğe nasıl üzülmez.Sesini duymak, yüzünü görmek sarılıp göğsüme alıpda saçlarını nasıl okşamayı istemez…..

 

Ne ferhatın yandığı ne şirinin tutuştuğu haldeyim. Ben sadece Aşk kapısının aralıksız bıralıkışının firakındayım. Yüreğim göç etmiş ıssız sahralara yürürken  ayaklarımın çıplaklığı hissedip , içimdeki sızıyı bir bilsen..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir