Var mı daha ötesi ?

Ah şu pervasız yüreğim yine yandı kendi derdine  ay güneş gökyüzü derken karanlığa kaldım , ne sorun ne söyleyeyim, yok yok bu kez eğilemiyorum şu zalim hayata, olduğu kadarda değil olması gerektiği gibi. İster dağlar yerle bir olsun, ister fırtınalar kopsun yani başımda. Bilesin Zorbayım kabayım  ve hatta asiyim ya benim yüreğim tutuşacak yada bu diyardan göçüp gideceğim. Celladına aşık yar gibi değil bu kez celladın ta kendisiyim. Sevdanın da, sevginin de ta gözlerinden vuracağım. Kefense kefen,  ölümse ölüm var mı daha ötesi…

Ben göğü karanlık bir gecenin güneşiyim.  Nereden geldiğimi çok iyi biliyorum nereye gideceğimide!!  Beni sevdadan korkak bilmeyin yüreğim yeter ki istesin bir çıra ateşinde yürek  yakar sönmek bilmeyen yangınlar çıkarırım…

 

 

Var mı daha ötesi ?” üzerine bir yorum

  1. Beden kabı gönül hanesinin varlığını kaldirmaz ikrar hasebiyle aklın ve ruhun perdesi aralanır ilk inkişaf kalbedir cahil bunu benlik sanir telaşa düşer oysaki ikrara gelmeyen her kalb nakıs kalır.Bu yüzden seven sevdiğini soylesin buyrulmuştur.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir