Yuregim Aklım ve Ruhum arasinda göçebe

Hayatın travmaları bitmez. Gönül soğuk bir ayazın çarptığı güle benzer,  bazen dökülür  bazen dağılır bazende hüzüne  doğru hicret eder. Bugün yasadığıın şehri yarın sevdiğin insani başka bir gün sen terk edilirsin.

Hep çaresizlik cümleleri dökülür dudaklarından kader yada hayırlısı olsun. Belki bu bir kabulleniş belki susmalarının  ardında bir bekleyiş o kısım hep arafta ve muammadır. İşte benim yüreğimde aklım ve ruhum arasında bir göçebe , Nereye,  hangi zamana gider bilinmez. Bir adı yoktur aramıyorum da ama iki gün önce güzel bir cümle okumuştum şöyle diyordu; Kimseyi mumla arama isteyen seni ışığından bulur. Bu tanım aslında kendi içimizi  yakmamızı hatıra getiriyor. Başkaları için yasamak yorulmaktan başka bir şey değil fakat gönül aynan müstesna. Mevlana k.s Şems k.s misali…

Yuregim Aklım ve Ruhum arasinda göçebe” üzerine 6 yorum

  1. Dik durabilmeli insan , öncelikle kendisi için.. Dik durabilirsen şayet ; o zaman etrafına faydan olur …

    Ustam maşallah ne konuya başlık atmışssın içeriğini betimliyor bir bakışta

    Emeğine gönlüne sağlık ustam 🙂

    Usta ben yine acıktım 🙂

  2. Davet olurda ben gelmem mi usta 🙂

    Hele birde bamya ile kombine oldumu sofra hiç dayanamam 🙂

    Gelirken boş gelmiğimde tatlı alayım usta 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir