Zaman az vakit dar..

Kaç defa kırılıyor yeniden sünger çekiyoruz  kırgınlıklara, kim bilir?  Her seferde kırıklarımızı tamir edip yapıştırıp çatlayan gönül duvarını sıvazladığımız kaçıncı kırık yine.!

Oysa ki hayat ömür denilen şey ne kadar kısa. Ne kıracak kadar zaman  var nede kırgınlıklara bakıp hüzne boğulacak vakit.

Günde ortalama her gün 150 bin insan  bedeni toprağa karışıyor.  Her an dalından düşecek yaprak gibiyiz.  Bileti elinde bekleyen yolcu misaliyiz.

Unutuyoruz ölümü, ayrılığı ve belkide en çok unuttuğumuz kardeşliğimiz, nefislerimizin esirimi olmuşuz acaba? bu kadar öfke, nefret, haset ne?  Ne oluyor bize?

Ah  bu dünyanın servetinin peşinden koşup gönülleri viran edenler. Harabe olmuş dünya için can kıyanlar.  Kendi can düşmanı zalim celladı olan nefsini besleyip yetiştiren ahmak insan..

Hep ben ben deyip  benlik  bataklığına saplanan yaşayan ölüler…

Zaman az vakit dar.. 

Benliği unut.!

 

 

 

Zaman az vakit dar..” üzerine bir yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir