BU ŞEHIR SENSIN..

Bir çiçeksin baharda açan , elif gibi dik durusun yüreğimin ezberini bozuyor.Sanki güneş sensin ben gölgende dolanıyorum , dokunamıyor kıyamıyorum . yüzünü bilmem sesini duymadım  ama sende beni gördüm , bir adın yok , varsın olmasında  hep yanımda kal ben seni uzaktan da sessizce seyrederim. İnan bana bilmezdim yazıp çizerken o şiirler sen kokarmış geç de olsa anladım dayanamadım dilimin dudağımın mührünü kırdım seni yazdım.

Sus !

Dile gelmesin yürek eşelesin , seni seviyorum demek bu kez susmakla olsun.

Dinle !

İnce bel  zülüf saca , parmaklarım karışsın ay ışığı yüreğine vursun.

Sev !

Bir şehir var ki o sensin;  Adin İstanbul  , yüreğin  kız kulesi , ruhun ise top kapı sarayı  hangi diyardan diyara geçersen geç sessizce sev..

Anlat !

Dinliyorum seni , sen şiir ol satırlarda şair benim , hangi satırı çok sevdiysen ben seni hep dinlerim..

 

Küçük bir kalpte deli rüzgar esiyorsa fırtına yakındır.Korkma , yürek yüreğe çarpışalım gün doğarken güneş gelir.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir