HAK DEYU

Alemler bir çeşmiyah akar durur geçme önüne be gafil derdin hak değil ise seni dünya dedikleri yerer vurur. Pervazlara dolan kuşlara bak hak deyu zikir ederler , sanki yedi cihetten doğar yeniden nergizler sümbüller onlarda aynı lisanı hilkat içindeler esmasında kendini bulmak isterler.

De ki Ben ne idim ne oldum bildim kendimi kusur ile hiç oldum.Ey şanına güvenen aciz bahçeyi gülistanda dikende bir gülde bir , ayırma derdi dermandan ferman eden seni senden kendine ister.Sen gönlüne yeterki  hak aşkı deyu gelir nehrine dudağı kuruyanlar kana kana içerler.

Bu cihan bir nutfeden ibaret ademiyet muhammediyeye mücteba.O var ile yokluk rengine boyanda dur , isteme kimseden haktan gayrı seni nasibinde var ise kefenin örtüsü gelip bulur.Kalem kağıt diye sırları yazanlar nesilden nesile hakikat fısıldarlar.Gök ehlinden haber getirirler sende duymazmısın ?  arayıpda yolllara düşmez misin ? 

Keder dağı yıkıla durur , sur gelir içe siner huzur , can pazarında diler iseler dizlerini bük başını seccadeye koy , dile ne diler isen Ganiyy olan seni fakir iken zengin kılar.Sakın sanma dünya malı artar , saraylar tahtlar ebedi sürerde herşey abad olur.Hepsi yer ile yeksan  firavun bahtına düşenin hem içi hem dışın helak olur.Şakiler bu dünyayı mutlak bilir said’ler ise gelip geçilen kervan birisi beden ile ölür diğeri ise ölmeden evvel ölür.

Kanma arif canın sırrına alem 18 bin müktedir olamaz hiç kimse vaslına vasfına .

 

 

 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir