KUŞLAR

Sanki Rüveyda bir bakışın sessizliği içindeyim , Ruhumda eski bir kırık ayna Dokununca parmak uçlarımda kesik yaralar vuslat perdelerini aralamış gökyüzünde kuşlar…

Herbirisi ölüme doğru cirpiniyorlar, Bilsem ki aydan çekilir karanlık Yine tebessum ederim belki Hep görmek duymak isterdim öteleri , Dinlemek isterdim gül goncasinda solarken hickiriklarini Bir nefeslik terennümler içindeyim İçerde bir yer acıyor , aklımda yetmiyor ruhumda anlamaya kendi yokluğuna şahit olmak gibi bu , Susmak gerek en derinde Gözlerimi kapattigimda belki anlarim herşeyi diye susmak.

Çok ağır bedeller odedigin hayatta Mağlup olmak kaygisi ruhumda .Kelebek inceliği kırıyor kalbimi ,Ve bu yüzden her gece ölüyorum apansız , Oysa ben yağmurda ıslanmak isterdim.Güneş de yanmak yıldızlarda parlamak , Karanlıkta aydınlığı görmek  hepsi hayalmis Gönlün gurbeti keder ,her düştükçe yere acıyı zehirle içer , ama unutma seni bu hüzün sen eder..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir