Merhaba Deyip Sustuk Yine.

Uzaktan seyrettim  gelişini..  Hiç değişmemiş dedim kendi kendime acı bir tebessüm  düştü yüzüme.

Ne giymiş  nasıl taramış saçlarını, ne düşünüyor , ne söyleyecek yaklaştıkça acaba hala seviyor mu diye düşünmeden edemedim.

Yıllar geçse de heyecan  var kalbimde.

Eskisi gibi ilk zamanlarda ki gibi.

Gözlerine bakamayışımın acısı oturdu içime.

Karşılaştık yine bu şehirde.

Etrafımda ki her şey dondu o anda,

Bir sen bir ben kaldık o cadde de.

Başımı öne eğerek bakışlarımı senden kaçırarak sana doğru yürümek.

Nasıl acı.!

Bir bilsen.

Gülüşmeleriz kaldı hep mazide.

Bir kaç saniyede yıllara sığan hasret özlem

Merhaba deyip, Sustuk yine.

Bitmeyecek mi bu cefa,

Seni sevmenin  bu ağır yükü hiç inmeyecek mi omuzlarımdan?

Kaç yıl daha  sürecek bu esaret,

Azad etsen beni yetmez mi bu ceza ikimize.

Sen yüreğine yar diye bas birini,

Bende yokluğunu yar edineyim.

Kabulleneyim sensizliği.

Tıpkı varlığımda yokluğumu senin kabullenişin gibi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir