Tövbe Kapısı

Kuran-i kerimde tevbe süresi 118 ayet-i kerime meali 3 kimseden haber verir. Bunların içerisinde topraklarımıza kadar ulaşmış olan Kab bin Malik Hz.leri radiyallahuanh İstanbul’da kabri şerifleri bulunmaktadır.  Kab bin Malik Hz.leri radiyallahuanh tebük seferine katılmadığı için pişman olmuş 50 gün süre içerisinde hz Peygamber Sallallahu Aleyhi ve Sellem Rabbi Teâlâ hüküm verinceye kadar meclise yaklaşmamalarını emretmişti.

Bu üç kişi o kadar büyük vicdan azabı çekmişlerdi ki ayeti kerime meali onların durumunu bizlere bildirdi.

﴾118﴿

 Allah geriye bırakılan (savaşa katılmayan) üç kişinin de tövbesini kabul etti. Sonunda, bütün genişliğine rağmen yeryüzü onlara dar gelmeye başlamış, vicdanları kendilerini sıkıştırmış ve Allah’a karşı O’ndan başka sığınılacak kimse olmadığını anlamışlardı. Bunun üzerine O da eski durumlarına dönmeleri için onlara tövbe nasip etti. Hiç şüphesiz Allah, tövbe kapısını alabildiğine açık tutmakta ve rahmetiyle kuşatmaktadır.

 

Bu meselede cereyan eden pişmanlık her birimizin aslında dönem dönem yaşadığı günah hastalıklarının yansımasıdır.

Pişman olarak o günahın kasvetinin kalbi sıkıştırması ve bu halden vazgeçiş söz konusudur.

Peki nedir bunun hikmeti ?

Kul nefsin mertebelerinde yukarı doğru gider iken mulhime de bilhassa kendisini pişmiş sanır, ancak bu durum kendisinde gizli hastalıklar zuhur ettirir. Örneğin ucube düşer,  kibire kapılır. Bu hastalıklar o kadar şiddetlidir ki insani ateşe götürür.

Amelini zayi eder. Günah işliyor olmamızın en önemli hikmetlerinden birisi nefsin o büyüklenmesini al aşağı eder.

Ancak bu durum günah işlemenin mubah olduğu manası taşımıyor. Büyük günahlardan kaçmak , sirke düşmemek , havf (yani korku) taşımak  farz ayn’dır.

Bu izahatı yapma sebebimiz gelince işlediğimiz curumler bizi Allah ve Resulünden muhabbetinden ayırabilir. Bunun ameli sonuçları namaza yaklaşamamak , dua edememek vb bu haşyet yönü.

Diğer sonucu ise yeisse düşmeden günahtan pişman olmak ve bir daha o hatayı yapmamak , Nasuh tövbesi olması farz ayndır.   Günahım var diye kulluk terk edilmez , insanlar aşağıladı diye kulluk terk edilmez.

Zira günahından pişman olanları ifşa etmek kişiye günah olarak yeter.

Her ne hezimet yaşar isen yasa dönüş ancak Allah`a Azze ve Celle ve Resulüne Sallallahu aleyhi vesellem’edır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir