UMUT….

Ne demdir ahuzar bir bülbül   gelir konar pencereme , söyleyemez içindekilerini susarken anla beni der avuçlarında dua , cebinde küçük umutlarla gönlünü kıyılarıma vurur.Bilmez benim yüreğimin titreyerek dil yarası dizeleriyle her gece kendini incittiğini.Dudağımdan söz açmak ister halimi sorar yüreğimin sesini dinler yanındayım diyemez ama burdayım der.Ne o anlatabilir içindekini nede ben susmak yakışır bize

Ey talip dar ağacına boynumu koyarken  ellerimi tut gözlerime bak aşk celladına sen götür başımı ve soyle sevdiğini yedi kat sema duysun yar’sa yar yaraysa yara…

UMUT….” üzerine 2 yorum

  1. usta ; yarınların her dem umut ve huzur bahçesini mis kokuları hayatına lanse olsun.. Emeğine gönlüne kaleminin dokusuna sağlık Mevla razı olsun gönlü güzel insan….

  2. Üstadım umutsuz bahçenin gulu solgundur.Soylenen söz yansıtılan hal her birisi umuttur gönlüne sağlık

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir