Uçuşan Balonlarım..

Balonlarım  vardı çocukken, en değerliler imdi onlar, ne güzeldi onlarla koşmam..

Elimden kaçırdığımda sanki bir parçam gitmiş gibi üzülürdüm… 

Kalabalıklarım vardı ve kaybolan merhabalar..

Issız bir yürüyüşün sesiydi adeta o günlerim..

Ne anlayanım var ne de dinleyenim imtihan çemberimde dönüp durduğum zaman pınarı..

Adeta hapsolmuş gibi, parmaklıkları aralamak isteyen duygularım..

Hepsini bir bohça yapınca kalbimden şükür geçip derin suların maviliğinde huzur sarar…

Hz Mevlana’nın şu mübarek sözü hızlandırır kalp ritmimi… 

“Dost istersen, Allah cc yeter, yar istersen hz Muhammed sav yeter, delil istersen Kuran yeter…”

Her dağın kendine göre bir dumanı var lakin , ince ayrıntı dağda da Yaradanın duman da kün fe yekün ol dedimi olduruverenin tecellisi ile akıp gittiği..

Kalplerimize en Sevgiliyi nakkkaşlayanlardan oluruz inşaAllah 

Sevgilerle…..

Uçuşan Balonlarım..” üzerine bir yorum

  1. Çocukluğun verdiği anılar, yaşanmış duygular, büyüklerimizin sevgiyle bizlere yaklaştığı güzel hatıralar sinemize çekilmiş bir samanyolu galaksisi kadar geniş bir yelpazeye gönlümüzde sahiptir. Şimdi o anı ve hatıralar bizi kendimizle özdeşleştiren bir bütündür. Şimdi sadece özlemle dolu bir hatıra kitapçığına sahip zihnimizde. Gelecek nesiller ne yazık ki o bilinçle yetişmemekte. Bundaki en etkin sebep teknoloji ve özentinin kalıcı bir hal almasıdır. Şüphesiz tek mercii, tek yakarış, tek kudret İlahi Kudretin limanıdır. Uçuşan Balonlara en güzel cevap ise; “Şükür Allah var gam yok”.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir