Başkasında , gülen yüzün…

Ne kadar da tuhaf satırlarım biliyor musunuz , sevdiğinin gülen yüzünü uzaktan seyretmek…

Huzur rıhtımına çengel atmış yorgun duygularım , sevginin sesini dalgalarda hissediyordu.Kimisi için sevgi , güzellikle huzurla mutlulukla birliktelikle süregelen imtihan , kimilerine de sevdiğinin yokluğu ile imtihan..Sevgi her şekilde de bir yol , Hak sa gayrisi hiç oluverir …

Ne güzeldi yalnızlığı kaleme alıp , ince ince dokumak…Yaşanmışlıklar , yalnızlığa bazen ışık bazende kara bulut damgası..

Sevmeyi istediğimiz gibi mi yaşamak istedik… Hatanın başlangıcında bu belkide…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir