Gülüşüm

Kalabalıkta kaybolmak ne kadar da basit ti… Ben , diğer benlerin içinde kayboluyordum.Zamanın içinde hapsolmuyor, koşabiliyordum.Akşam yüzünü göstermeye başladığı, güneşin görevini ifa etmenin huzuru ile , gülüşü gündüze veda ediyor resmen… Ah sesi çıkıyor yüreğimden .. Yine bir ben …   saklı bahçemin , gülüşü 🙂 arkadaş sevgi olunca sözler boğazda düğümleniyor , kelimeler ne […]

Sessizliğinin altında kaldım…

Eriyorum biliyor musun kelimelerine bile dokunamadığım değerlim, Sahi; sevgi bağıra bağıra “Seni Seviyorumm” duyurmak mı herkese.. Yoksa ; Yalın olup”Sevdiğinin Sesi” mi olabilmek… Ağacın meyvaları ne kadar güzel diye aşk ile bakarken ; hangimiz arkasında o meyvaları taşıyan , can veren , dalları gördük.. suyu taşıyan , meyvalara hayat olan o güç , sessizdir lakin […]

Yasemenler İçindeki Yalnızlığım…

Gönlüm… Ellerim titriyor tutamıyorum yılları anlatamıyor dilim susan kalbim acı veriyor çocukluğum nerede saklı ve yine ben kendime asabi umut treni nerede kaldı oysaki biletini almıştım dün gibi bekliyorum gözlerimde saklı hayaller Ah be ah neredesin gönlüm… kış geldi be gönlüm seni saklamak daha da kolay yağmur tanelerinde izim ne güzelde sardım yalnızlığa adını Ah […]

Gerçekle yüzleşen satırlarım.

Yürüyelim adımlarımızda ki kararlılıkla. Bir yanımda sen , bir yanımda yalnızlığım. Karar vermek ne kadar da zormuş. Hayallerimdeki sen,ve yanımdaki sen Kalbime dokumuştum seni. Hayallerim vardı ne güzellerdi onlar. Gözlerinde uyumak isteyen diriliş. Kalbinde atan nefesim.. Belki de ben çok yazdım gönlüme seni.    

Hep aynı yönde dolaşan günlerim.

Ve ; Günlerden ; yine aynı yaşanmışlıkların ağırlığı, gülümsemenin yerini , kara bulutların ört pas edip mahkum ettiği burukluluk… Oysa ki ; ne güzel hedeflerim vardı.  Hayaller kaplıydı kendi dünyamda. Gülümsemek di en büyük hayalim ..  Bütün arkadaşlarım okula giderken , ben camdan bakar ve gözyaşıma engel olamaz , sadece baka kalırdım.. Yürümek , koşmak […]

Grinin hayatımızdaki yansımaları.

Hayatımızdaki beyaz sayfaların izi bazen siyahlıklar la dokunur..Dünden bu ana yaşanmışlıkların izi,belkide yaşamın ta kendisi.. Hüzün bulutlarının adı.. Ah gölgesinde rengarenk izlerin ,sırtına dayamış muhteşem bir idare edicilik grilerimiz…Geleceğe tebessümle bakan şükürlerimiz ve umut adında dağ gibi bir huzurumuzun yükselişi..Gözlerimizi dinlendiren dostlarımızın tebessümü gibidir gri,bizi rahatlatan ,insan psikolojisini de bi nevi uzlaştırıcı, huzur köprüsü gibidir […]

Umudun rengi.

  Her ne kadar gökyüzü rengini,denizden alsa da umudumun rengi mavi olurdu.. Derinlik katan ruha ıssız güzellikte ferahlatan yüzümün gülümseme rengidir mavi..Hapsolmuş duygularımın sessiz çığlığıdır.. Ne zaman kahvemi yudumlasam terasımda,sessiz kelimeler birleşir sıkıntılı anlarımı umudumun rengiyle yerini masmavi umutlarla sarıverir… Her taraf kapkaranlık sarsa da,bir umuttur ; köşede bir yerlerde mavilik saklıdır..Sebebe koşmak gerek,görebilmek aynayı […]

hasret…

Ve o an geliverir ; saklı kalmışlıklar içinde bir ses duyulur tebessüme dönüşür yüzün… Hayat olur sevmek,konuşan kalbinin sesinin ilk harfi…kimisi özlem der kimisi de hasret.. Sevmenin tam tanımı yapılamadığı gibi hasret de , kalpten çıkarken başka çıkar..   Bazen bir merhabaya hasret kalmışızdır,bazende sevilmeye bazende sevdiğimizde nefes almaya hasret kalmışızdır…Söyleyecek kelimelerin,kalpten çıkıp dilde sakinleşmesidir […]

Aşık Ne Konuşur Ne de Susabilir

Aşığa kelime yetmez.. Kelimede dile gelse aşık denmez. Sen sen ol bırakma gönlünden çıkan sözü kaleme ortak et. Bulmaya çalış belki neyde dir, belkide ney yolunda… Aşık bu ya doğrusu birdir. Yolları farklı olsa da aradıkları tekdir. Bilinmezlerin en bilineni Allah dan gayri batıldır Baki olana hasret kalmış kalbimiz gerisi boş nasihattir… Zorlama ile kılınmaz […]