Hiç.

Ya Vedûd!

Kaldır peçeni gönlümün hicranlarından.

Yak sonsuz kudretinle tüm beşeri mahcubiyetlerimi.

Bana ait olanın -benim olmakla- bana yaptığı fenalığı yine benden başka kim başarabilir ki?

Ben, bir tek benin barındırdığı binlerce benden, bir o bene bir bu bene koşuşturmaktayım.

Sükunet istiyor ruhum.

Dinsin artık poyrazlarım; tüm müstebit sözler halvetinde sussun.

Aynalarıma şimdi sanrılar doldurdum.

Beklemekteyim.

 

Hiç.” üzerine bir yorum

  1. susuyorum.kendi mağarama gizleniyorum .ve ben seni buluyorum hücrelerimde
    kanım yenileniyor seni düşününce
    ve ölmesi mümkün olmayan tek şeyi
    sevgiyi buluyorum ruhumda sessizce…. yazan arkadaşın emeğine sağlık inş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir