Anmak üzere…

Hasret canda bir alev olur nar olmak üzere
Gül gönüldeki uykusundan uyanır.

Denizin suları kesildimi besler yağmur onu
Dağlar yürür sonsuza O nuru kuşanmak üzere

Beni hamurumdan etti kaç deli sevda
Serpildi üzerime kan sınanmak üzere

Beni heyecan sarsıp gelse ırmaklar şahit olur
Gözlerimden akanla kalp yıkanmak üzere

Macera değil hayat, kendine işarettir
Yoktan var edilmişler hep inanmak üzere

Bir an gelir uyanır insan yorgun telaşından
Ve diz çöker süzülür Seni anmak üzere..

Anmak üzere…” üzerine 3 yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir